2014/Feb/10


วิถีแบบโบราณ
ตรึงจิตจารสลักใจ
เรียนรู้จากข้างใน
เกินคำใดจะบรรยาย



การไปเกียวโตครั้งนี้ของฉันมีเพื่อนแนะนำว่าให้ลองไปใช้ชีวิตใน Ryokan ดู จะได้สัมผัสวิถีชีวิตโบราณของญี่ปุ่นจริงๆ ฉันเลยทุ่มทุนสร้างเพื่อให้ได้ประสบการณ์ ฉันเลยเลือกพักที่ Yuzuya Ryokan ที่ได้รับรีวิวห้าดาวกลางย่านเก่าแก่ของเกียวโต และก็ต้องยอมรับว่าฉันได้รับประสบการณ์ที่น่าประทับใจจริงๆ

ความเรียบของวันวาน
พอพบพานเปี่ยมความหมาย
ความงามตามระบาย
ให้ผ่อนคลายในอารมณ์


การมาพักแบบนี้พนักงานต้อนรับจะแต่งชุดกิโมโน พอเดินผ่าน Lobby ก็ต้องฝากรองเท้าเก็บเข้าตู้และเปลี่ยนรองเท้า (เดินเข้าไปจะมีหลายโซนให้เปลี่ยนรองเท้าหลายรูปแบบ เช่นถ้าจะเดินธรรมดาก็ใส่รองเท้านุ่มๆ เข้าห้องน้ำก็อีกรองเท้านึง ไปออนเซ็นก็ใส่คล้ายๆ เป็นเกี๊ยะ เดินยากๆ หน่อย) ห้องพักแบบญี่ปุ่นโบราณ ปูที่นอนบนพื้นอุ่นๆ บนเสื่อทาทามิ แล้วอาหารเค้าก็ตั้งใจทำใช้วัสดุคุณภาพดีมากๆ ดังภาพด้านบน ถ้ามีโอกาสไปญี่ปุ่นฉันก็อยากหาโอกาสไปพักที่พักแนว Ryokan อีก

ราตรีมิหลับไหล
แสงสีไฟแต้มผสมเติมเต็มห้วงอารมณ์ให้นิยมราตรีกาล

ที่ข้างๆ Ryokan ที่ฉันพักคือ Yasaka Shrine ที่เปิดให้เข้าไปได้แม้จะเป็นยามกลางคืน และด้านหลังของศาลเจ้าแห้งนี้ก็มีสวนมารุยามะที่สวยงาม ช่วงที่ฉันไปพักเป็นช่วงฮานามิ (เทศกาลชมดอกซากุระ) พอดี ฉันเลยได้ออกไปหาอะไรกินมื้อดึกแบบร้านริมทางอร่อยๆ ชมดอกซากุระสวยๆ ที่มีแสงไฟส่อง ถ้าหนาวๆ ก็มีไฟอุ่นๆ ให้ผิงตลอดทาง ที่ฉันประทับใจที่สุดคือต้นซากุระยักษ์ (ภาพข้างล่าง) ต้นขนาดใหญ่แบบที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน เป็นต้นที่มีอายุยืนนานมากๆ ที่คนญี่ปุ่นเค้าพยายามอนุรักษ์ดูแลไว้ให้มีชีวิตต่อไปเรื่อยๆ โดยมีตระกูลหนึ่งดูแลต้นซากุระต้นนี้ โดยมีอาชีพเป็นคุณหมอต้นไม้ และดูแลมาแล้วถึงสามชั่วคน
แสงสีสาดห้วงฟ้า
กอปรดารามาขับขานสร้างอีกหนึ่งตำนานให้จรดจารลงจิตใจ

ฉันโชคดีที่ได้มาเกียวโตแบบเที่ยวคนเดียวในฤดูดอกไม้บาน เพราะนอกจากตอนกลางคือนสถานที่ต่างๆ จะจัดงาน Light-up ให้ได้ดูดอกไม้สวยๆ ท่ามกลางแสง-สีและสถานที่โบราณในตอนกลางคืนแล้ว การชมดอกไม้ธรรมดาในตอนกลางวันก็ให้อีกอารมณ์หนึ่งที่น่าประทับใจ โดยเฉพาะเมืองเกียวโตเป็นเมืองที่มีดอกไม้สวยงามปลูกอยู่อย่างมากมายตามสถานที่โบราณต่างๆ อย่างน่าชื่นชม

บุปผานานาพันธุ์เติมแต้มกันจนสวยใสงามงดเกินใดใดให้หวั่นไหวในอารมณ์

การเดินลุยๆ และขนกล้องใหญ่ๆ ติดตัวก็ทำให้เหนื่อย แต่พอได้กลับมาโหลดรูปเข้าคอมพ์ แล้วมองภาพใหญ่ๆ ที่กล้องถ่ายมาได้สวยงาม ก็รู้สึกคุ้มค่าที่ขนกล้องดีๆ ไปลุยด้วยกัน เสียดายที่ฉันไม่ได้ลางานก็เลยมีเวลาอยู่ที่เกียวโตแค่วันเสาร์-อาทิตย์ ไม่งั้นคงมีภาพเยอะกว่านี้ทีเดียว

หญิงงามในเมืองเก่าดูช่างเข้าอย่างเหมาะสมวางตัวน่านิยมด้วยรู้ชมชื่นสุนทรีย์

ฉันชอบถนนคนเดินเมืองเกียวโตในย่านเมืองเก่า เพราะนอกจากจะมีวิวสวยๆ และขนมโบราณอร่อยๆ ขายตลอดทางแล้ว ยังมีโอกาสได้เห็นคนแต่งชุดโบราณๆ มาเดินกันพอสมควร โดยเฉพาะบางทีก็มีโอกาสได้เห็นมิโกะและเกอิชา (ซึ่งคนญี่ปุ่นจะให้เกียร์ติว่าเป็นหญิงงามที่ได้รับการอบรมให้เป็นพวกอนุรักษ์วัฒนธรรม) เดินกันตามถนนให้ได้ดูแล้วตะลึงกับการแต่งหน้าแต่งตัวที่ซับซ้อน

วัดวาสร้างด้วยไม้คำยันไว้ซึ่งศักดิ์ศรียกสูงเสียดเมฆีงามดั่งที่ได้ตรึงตา

ฉันไปวัดน้ำใสคิโยมัสสึเดระสองรอบ (กลางคืนและกลางวัน) วัดนี้ก็เป็นที่อีกแห่งหนึ่งในหลายๆ แห่งที่ได้เป็นมรดกโลกของยูเนสโก้ เพราะสร้างด้วยไม้โบราณ โถงในภาพด้านบนถ้ามองลงไปข้างล่างจะเห็นว่าค้ำยันด้วยต้นไม้ใหญ่ๆ หลายๆ ต้นตัดกันสร้างเป็นเสาขึ้นไปค้ำยัน ภาพด้านลางเป็นภาพวิวตอนเดินลงมาจากเขามีลำธารน้ำเล็กๆ ฉันเดินผ่านจังหวะลมพัดแรงพอดี กลีบซากุระบนต้นต่างๆ ถูกพัดปลิวลงมาระบายเป็นสีชมพูแต่งแต้มผืนน้ำ เสียดายไม่ได้ถ่ายภาพเคลื่อนไหวเพราะสวยมาก

ชีวิตแต่ก่อนกาลช่างขับขานน้อมใจพาให้อยากช่วยรักษาซึ่งคุณค่าของวานวัน

Comment

Comment:

Tweet